Katarzyna Kretkowska
Szanowni Państwo,
Witam na mojej stronie internetowej. Znajdą na niej Państwo mój:
list do mieszkańców Jeżyc i Łazarza;
program wyborczy, podzielony na działy: transport, planowanie przestrzenne i mieszkalnictwo, kultura i rekreacja;
-
moją biografię;
informację, dlaczego zdecydowałam się kandydować z list Sojuszu Lewicy Demokratycznej;
moje linki.
Zapraszam do zapoznania się z zamieszczonymi na stronie informacjami!
Z poważaniem,
Katarzyna Kretkowska
LIST DO MIESZKAŃCÓW JEŻYC I ŁAZARZA
Szanowni Państwo,
Marzą mi się uczciwie wyremontowane i odmalowane Jeżyce i Łazarz, zadrzewione i zielone, z ich pięknymi, dziś zaniedbanymi ciągami kamienic poprzetykanymi skwerami i placami zabaw, z uwolnionymi od samochodów prostymi chodnikami, na których stoją ławki i kosze na śmieci. Łazarz i Jeżyce należą do najpiękniejszych, ale jakże ignorowanych przez obecne władze dzielnic Poznania. Marzy mi się, by mieszkańcy przestali z nich uciekać do spokojniejszych przedmieść, by stały się przyjazne ludziom, a ich urok podziwiany był przez przyjezdnych. Marzy mi się, by nadal mogły działać tu małe lokalne sklepy i firmy, by Miasto nie windowało w górę czynszów, by lokalnego handlu nie wypierały wielkie centra handlowe. Marzą mi się lokalne ośrodki kultury. Do tego potrzebna jest rzeczywista, a nie jak dotąd pozorowana rewitalizacja. Są na to niewykorzystywane przez władze unijne środki. Będę się za tym konsekwentnie opowiadać.
Mieszkam w śródmieściu Poznania, gdzie tak jak Państwu przeszkadzają mi hałaśliwe nocne lokale, urbanistyczny chaos, brak logicznie zorganizowanych parkingów, brak dogodnych połączeń tramwajowych, brak ścieżek rowerowych. Żal mi młodych rodziców, których dziecka z braku miejsca nie przyjęto do żłobka czy przedszkola i samych dzieci, które nie mają gdzie się pobawić w pobliżu domu. Złości mnie bardzo ciągły brak tanich miejskich mieszkań, zapominanie o potrzebach ludzi starszych czy niepełnosprawnych, ignorowanie problemów zagrożenia utraty pracy i braku propozycji dalszej aktywności dla ludzi po pięćdziesiątce czy sześćdziesiątce. Będę skutecznie o to wszystko w Radzie Miasta zabiegać
i walczyć.
W odróżnieniu od wielu osób działających w polityce, o swoich marzeniach i obietnicach pamiętam nie tylko w okresie kampanii wyborczej. Dotąd składane obietnice jak mogłam to spełniałam. Możecie Państwo sprawdzić w protokołach Rady, jak głosowałam i co mówiłam.
Wierzę, że warto mieć marzenia i warto pracować ciężko, by się spełniały. Jeżeli oddacie Państwo na mnie swój głos, tę pracę Państwu obiecuję!
Katarzyna Kretkowska
PROGRAM DLA JEŻYC, OGRODÓW I ŁAZARZA
Wartość Jeżyc i Łazarza to różnorodność mieszkańców tych dzielnic. Rada Miasta i Prezydent winni podejmować wszelkie starania, by ludziom żyło się tu wygodnie i bezpiecznie, by zahamować obecny odpływ mieszkańców na spokojniejsze przedmieścia Poznania. Dzisiejszą politykę władz, nacechowaną uległością wobec deweloperów i agresywnymi zmianami nie uwzględniającymi opinii lokalnej społeczności należy zastąpić polityką partnerstwa i zmian wprowadzanych w drodze rzeczywistych, a nie pozorowanych, konsultacji z mieszkańcami.
Ogólnymi priorytetami komitetu SLD - Porozumienie Społeczne w wydatkach publicznych, niezależnie od dzielnicy Poznania, są nie tyle pojedyncze drogie inwestycje i wyborcze fajerwerki, lecz zadania bezpośrednio dotyczące codziennego życia Poznaniaków. W związku z tym:
- zobowiązujemy się do zniesienia opłat za przedszkola, tak by stały się one dostępne bezpłatnie dla wszystkich dzieci;
- w sytuacji niżu demograficznego, zamiast likwidować szkoły, jak chcą obecne władze, będziemy zmniejszać liczebność klas, tak jak chcą rodzice i nauczyciele;
- będziemy pamiętać o potrzebach osób starszych, niepełnosprawnych przy prowadzonych remontach i nowych inwestycjach, szczególnie kładąc nacisk na likwidację barier architektonicznych, co od lat jest zaniedbywane. Powołamy w tym celu rzeczywistego, posiadającego istotne kompetencje Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych;
- w inwestycjach komunalnych nacisk położymy na to, co dla ludzi ważne, a dotąd traktowane po macoszemu - na likwidację krzywych chodników, ustawienie toalet publicznych, ławek i znacznie większej niż dotąd liczby koszy na śmieci.
Będziemy sukcesywnie rozwiązywać problem rosnącego zatłoczenia samochodami chodników i jezdni, braku miejsc parkingowych. Samo wprowadzenie płatnej strefy parkowania, jak chce PO i Prezydent, tych problemów nie rozwiąże. Przegłosowali oni znaczne poszerzenie płatnej strefy parkowania na Jeżycach od przyszłego roku, a jednocześnie przyjęli, że od inwestorów stawiających nowe budynki mieszkalne czy centra handlowe w tych dzielnicach nie wymaga się pobudowania potrzebnej ilości miejsc parkingowych.
Wskaźniki przyjęte w Studium Zagospodarowania Przestrzennego w tym zakresie są zdecydowania zbyt niskie. Są to złe decyzje, bo pierwsza będzie powodować zabieranie podwórek kamienic pod parkingi, wycinanie drzew i dalsze likwidowanie i tak skąpej w zatłoczonych Jeżycach zieleni, a druga jest korzystna tylko dla deweloperów, bo mniej zapłacą oni za swoje inwestycje, natomiast z braku miejsc parkingowych przy nowych inwestycjach, okoliczne chodniki i jezdnie będą jeszcze bardziej przeciążane parkującymi samochodami. Należy zatem:
- podwyższyć wskaźniki wymaganej ilości nowych miejsc parkingowych przy nowych inwestycjach w śródmieściu (powinni to przegłosować nowi radni w Studium Zagospodarowania Przestrzennego);
- wymagać budowy odpowiedniej ilości parkingów przez deweloperów.
Rozwiązywanie problemu rosnących korków ulicznych:
- tworzenie preferencji dla ruchu tramwajowego, tak by nie tkwiły one, jak obecnie, w korkach samochodowych;
- dalsze regulowanie płynności ruchu poprzez tworzenie ulic jednokierunkowych;
- W przypadku Jeżyc: potraktowanie budowy ulicy Nowego Świętego Wawrzyńca jako priorytetowej!!! Prezydent Grobelny i wspierająca go Platforma Obywatelska obecnie odsuwają ją w miejskim Programie Inwestycyjnym na bliżej nie określoną przyszłość, mimo protestów mieszkańców i Rady Osiedla. Będziemy się temu zdecydowanie przeciwstawiać, inwestycja ta jest priorytetowa dla rozwiązań komunikacyjnych na Jeżycach;
- W przypadku Łazarza priorytetem jest budowa ulicy tzw. Nowej Kolejowej i Nowej Głogowskiej ?, co będzie dla nas warunkiem wydania przez miasto pozwolenia na budowę centrum handlowo-rozrywkowego Metropolis. Inwestycje te muszą być równoległe, gdyż już obecnie w tej okolicy, na ulicy Hetmańskiej, Krauthofera i Głogowskiej tworzą się gigantyczne korki;
- uwzględnianie nowych ścieżek rowerowych przy nowych inwestycjach, tworzenie spójnej ich sieci, zachęcanie ludzi do korzystania z tej formy transportu poprzez punkty bezpłatnych wypożyczalni rowerów, wzorowanych na miastach holenderskich, aczkolwiek rowery nie są i nie będą jeszcze długo panaceum na korki w mieście w naszym klimacie, takie hasła to naiwne mrzonki;
- budowę rzeczywistych, (a nie jak dotąd pseudo) parkingów buforowych, tzw. park and ride, na obrzeżach śródmieścia, gdzie pozostawienie samochodu daje bezpłatny bilet na komunikację publiczną do centrum.
PLANOWANIE PRZESTRZENNE I MIESZKALNICTWO
Zahamowanie wzrostu czynszów za lokale, niezgoda na dalsze podwyżki cen wody i ścieków, zdecydowana reorganizacja systemu zarządzania lokalami miejskimi, celem:
- ujawniania i zagospodarowania istniejących pustostanów,
- zwiększania puli mieszkań socjalnych,
- wprowadzenia normalnego, rzetelnego systemu zarządzania lokalami,
- dobrego planowania i odbioru remontów, zgodnie z potrzebami zgłaszanymi przez mieszkańców,
- eliminacji istniejących od lat patologii w tych zakresach.
Podjęcie rzeczywistej współpracy z właścicielami kamienic, tworzenie instrumentów finansowych zachęcających zarządców i właścicieli do inwestowania w ich remonty, np. poprzez system ulg w podatku od nieruchomości
Uczciwa, rzeczywista rewitalizacja całych kwartałów tych dzielnic, sięganie po niewykorzystywane środki unijne, prowadzenie jej pod kątem podnoszenia jakości życia obecnych mieszkańców, a nie wyprowadzania ich z rewitalizowanych domów, jak czynią dotąd Prezydent Grobelny i jego służby. Uzgadnianie projektów rewitalizacji z mieszkańcami w drodze autentycznych, a nie jak dotąd pozorowanych konsultacji społecznych. Uwzględnianie opinii i wniosków mieszkańców, traktowanie ich PRIORYTETOWO, to przecież mieszkańcy samorządem, a nie urzędnicy.
Zahamowanie wyludniania się tych dzielnic poprzez zaprzestanie polityki preferującej wybranych dużych deweloperów kosztem lokalnego handlu i usług. Zahamowanie windowania czynszów miejskich przez ZKZL!
Program preferencyjnych stawek czynszowych dla pewnego procentu lokali w tych dzielnicach prowadzących działalność na polu pomocy społecznej, kultury, oświaty bądź innych dziedzin uznawanych za ważne z publicznego punktu widzenia, w tym inicjatyw pozarządowych.
Zdecydowane zwiększenie puli środków na ratowanie zabytków i adresowanie ich w pierwszej kolejności na renowację zabytkowych kamienic, a nie jak dotąd prawie wyłącznie kościołów. Wydobycie piękna architektury Rynku Łazarskiego i Rynku Jeżyckiego i secesyjnej zabudowy tych dzielnic, uczynienie z nich atrakcji turystycznych, na co od lat w zaniedbaniu czekają. Mogą one stać się piękną i ciekawszą nawet od Starego Rynku wizytówką Poznania – są bardziej nietypowe.
Informacja turystyczna na ulicach co najmniej w dwóch językach, oznakowanie miejsc historycznych, ciekawych czy ważnych w mieście.
Powołanie plastyka miejskiego celem zahamowania rosnącego chaosu urbanistycznego i zwykłej brzydoty bez ładu i składu upychanych po zabytkowych dzielnicach, ich ulicach i kamienicach betonowych słupów billboardowych, kiczowatych szyldów i reklam.
Priorytety dla inwestycji w publiczną kulturę i rekreację:
Konsumpcja nie może być jedyną formą spędzania czasu przez
Poznaniaków - czy miasto może temu zapobiec? Może, poprzez m.in.:
- tworzenie nowych bądź wsparcie istniejących lokalnych domów kultury czy innych inicjatyw kulturalnych, małych lokalnych kin, poprzez m.in. preferencyjną politykę czynszową
- budowa basenów rekreacyjnych w każdej dzielnicy. Na Łazarzu dobrą lokalizacją pod taką inwestycję jest miejska działka przy mającym powstać centrum Metropolis.
- tworzenie skwerów zieleni i placów zabaw szczególnie na od lat zaniedbanych terenach, zazielenianie podwórek, wsparcie grantami lokalnych inicjatyw w tym zakresie, rad osiedli czy lokalnych stowarzyszeń, współdziałanie wokół tych inwestycji miejskich służb.
- pozostawienie miejskich parków publicznie dostępnymi i BEZPŁATNYMI, wbrew pomysłom obecnego Prezydenta Grobelnego, który zapowiada biletowanie wstępu np. do obecnie bezpłatnego Starego ZOO !!!
- zdecydowane dofinansowanie publicznych inwestycji w Starym ZOO, w parku Wilsona i w parku przy Arenie
- wyznaczanie stref swobodnego wybiegu dla psów w parkach, np. przy Arenie by ograniczać napięcia i konflikty pomiędzy właścicielami psów a tymi, którzy chcą leżeć na trawie i się opalać
- Rozwiązanie (wreszcie!) ciągnącego się od lat problemu braku odpowiadającej problemowi Pogotowia Weterynaryjnego dla zwierząt poszkodowanych, przekazanie odpowiednich pomieszczeń na tzw. Kociarnię, jak postulują od wielu lat organizacje społeczne – np. jednych z opuszczonych pomieszczeń Starego ZOO, zwiększenie puli na kastracje i sterylizacje wolno żyjących kotów. Realne wsparcie finansowe i logistyczne tej inicjatywy przez Radę Miasta i Urząd. Jest to zadanie własne gminy, o czym obecne władze od lat nie chcą pamiętać, a co jest źródłem napięć z władzami miejskimi i powodem ciągłej frustracji ludzi usiłujących wspomagać zwierzęta, zwłaszcza wolno żyjące bądź poszkodowane koty. Pamiętajmy też o krzywdzie samych zwierząt. O zwierzętach piszę w części poświęconej kulturze nie bez powodu, jako że sposób podejścia do problemów zwierząt świadczy o poziomie kultury danej ludzkiej społeczności.
Dzieciństwo spędziła w Egipcie i w Indiach, gdzie ukończyła angielską szkołę podstawową. Potem wróciła do Polski, została maturzystką I LO w Gdańsku. Przeniosła się do Poznania na studia, w 1980 roku obroniła dyplom z filologii angielskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. W latach 80. mieszkała przy ul. Palacza i pracowała w Instytucie Filologii Angielskiej, zrobiła studia podyplomowe na Uniwersytecie w Edynburgu (lata 1982/83). Ukończyła jeszcze podyplomowe studia z zarządzania oświatą (1999 rok) oraz z zakresu prawa, gospodarki i finansów Unii Europejskiej (2001 rok).
Nauczycielka akademicka, obecnie kieruje Studium Języków Obcych w Wyższej Szkole Pedagogiki i Administracji. Wcześniej była główną specjalistką w banku ds. funduszy europejskich, specjalistką ds. promocji międzynarodowej, koordynatorką szeregu międzynarodowych projektów, nauczycielką i wychowawcą szkolnym.
Działa społecznie, jest m.in. współorganizatorką społecznej szkoły podstawowej „Dębinka”, Centrum Doradztwa Zawodowego dla Młodzieży, Centrum Informacji dla Kobiet. Feministka, działa na rzecz równouprawnienia, uczestniczka obu Kongresów Kobiet, współorganizatorka zbierania podpisów pod społecznym projektem ustawy o parytetach. Wspomaga szereg organizacji działających na polu kultury i oświaty, pomaga organizacjom pro-zwierzęcym i sama pomaga zwierzętom w potrzebie. Alterglobalistka, ekolożka. Pisze, w tym roku wydano książkę, której była współautorką „Oni tworzyli Solidarność”.
Była członkinią pierwszej "Solidarności", działała w opozycji demokratycznej w latach 80. W latach 90. związana z Unią Demokratyczną i Unią Wolności. W latach 1994–1998 była członkinią Zarządu Miasta do Spraw Społecznych i Oświaty. Od 2002 roku jest bezpartyjna. W wyborach samorządowych w 2006 kandydowała na Prezydenta Poznania jako liderka Niezależnego Porozumienia Społecznego i z jego list weszła do Rady Miasta. Została radną niezrzeszoną. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 startowała z listy komitetu Porozumienie dla Przyszłości – Centrolewica. Od 2010 roku jest w klubie radnych „Lewica i Demokraci”. Obecnie kandyduje do Rady Miasta z listy Sojuszu Lewicy Demokratycznej – Porozumienie Społeczne (lista nr 1).
Mama Oli, absolwentki Liceum św. Marii Magdaleny i absolwentka socjologii i polonistyki w ramach MISH na Uniwersytecie Warszawskim i Celiny, także absolwentki Liceum św. Marii Magdaleny i studentki socjologii i studiów amerykanistycznych w ramach MISH na UW. Wnuków jeszcze nie ma, ale opiekuje się przybłąkanymi psami, kotami, a czasem sarną czy dzikiem.
Jako radna, Katarzyna Kretkowska:
- bierze zawsze stronę słabszego, wyczulona na ludzką krzywdę, broni interesu zwykłych ludzi, wierzy w zasadę sprawiedliwości społecznej;
- głosuje przeciw podnoszeniu cen biletów, opłat, podrażaniu miejskich usług;
- walczy z nieprawidłowościami, biurokratycznymi absurdami, niesprawnym zarządzaniem;
- skutecznie sprzeciwia się próbom likwidacji szkół i przedszkoli, zabiega o udogodnienia dla osób starszych i niepełnosprawnych, o przyjazne ludziom, także młodym rodzinom warunki życia, o więcej żłobków, skwerów, parków, placów zabaw, koszy na śmieci, ławek.
Wywiad ze mną w serwisie Lazarz.pl
Moja strona w serwisie Facebook
Spot wyborczy poznańskiej listy z moim udziałem
Katarzyna Kretkowska do Rady Miasta Poznania
Wypromuj również swoją stronę
Kandyduję z Okręgu 2 Jeżyce, Łazarz
Zobacz wszystkich kandydatów z tego okręgu »
